Mikið rosalega er ljúft að vera sommerferie. Og ekki
skemmir veðrið fyrir. Sólin ákvað samt að láta ekkert sjá sig
fyrren eftir hádegi í gær, sem var ágætt þar sem ég náði þá
að þrífa íbúðina aðeins...veitti ekki af. Var kominn
freeeekar mikill próflestrarbragur hjá mér. Mér var óvænt
boðið í skútusiglingu seinnipartinn og þáði það að
sjálfsögðu, ekki á hverjum degi sem maður fær að fara út að
sigla. Mér leið einsog Rachel í friends, þegar hún var að
kenna Joey að sigla. Nema í þessu tilfelli var það ég sem
fékk skipanirnar. Peter var með þetta allt á hreinu og
stjórnaði aðstoðarmönnunum, mér og Chris, einsog hann hefði
aldrei gert annað. Snillingur. ég lærði fullt af siglingar
hugtökum, lærði meirað segja muninn á stjórnborð og bakborð,
sem er nokkuð vel af sér vikið þar sem ég á erfitt með
að átta mig á hægri og vinstri. Held ég fari bara að
nota hitt í staðinn.
Ég bjóst við því að þetta yrði svona tveggja
tíma program, og gerði dinner aftale við Eygló. En strákarnir
voru sko ekkert að flýta sér, alltí einu var klukkan orðin
20.00 og við útá einhverri eyju að tjilla. Ætluðum að fá
okkur ís, en það var lokað í kiosken, verður bara að bíða
þangað til næst. Ég sat við stýrið allan tímann, enda
smá kontrol freak í mér, og reyndi einsog ég gat
að blása í seglin og koma okkur hraðar í land, þar sem eygló
var farin að bíða, svöng. En strákarnir eru klókari en þeir
líta úr fyrir að vera og áttuðu sig á veikleika mínum.....ég
get ómögulega gert tvennt í einu. Þegar ég fór að tala, eða
hlusta á þá, bara einbeita mér að einhverju öðru en að sigla,
þá hægðist þvílíkt á skútunni. Þetta var næstum því hætt
að vera fyndið en ég fékk þó að heyra ýmsar skemmtilegar
sögur þarna á heimleiðinni, Peter tók meirað segja
nokkru Disko spor uppá þili (eða hvað maður kallar þetta allt
saman) til að trufla mig. En eftir rúmlega 5 tíma siglingu
komum við aftur í land, og ég rétt náði á tveir fyrir einn
tilboð á Caribbian bar. En mikið rosalega er ljúft að vera
svona útá hafi...ef við bara hefðum getað stöðvað
flugumferðina á Kastruup þá hefði verið algjör þöng. Og bara
nokkrum kílómetrum frá var hasar hversdagsins í Litlu
stórborginni. Annað slagið sigldi risaflutninga skip framhjá,
meirað segja eitt Samskip, fullt af varningi frá íslandi. Við
rétt sluppum frá árekstri við einn risa. Það var pínu scary
en Peter, maður með reynslu, hló bara og veifaði
skipstjóranum. Hann veifaði ekki til baka, ekki sáttur við
þennan skútutitt sem sigldi í veg fyrir hann.
ég vildi að ég gæti
sett inn nokkrar myndir af þessu öllu saman, en myndavélin mín
ákvað alltí einu að hafa sjálfstæðan vilja og tekur bara myndir
þegar henni hentar, þannig að eg verð að bíða eftir að Peter sendi
mér myndirnar sínar. En sólin er orðin óþolinmóð, ætlað skella
mér uppá þak í smá tan session 
ps. Davíð bróðir er kominn með miða á Hróaskeldu...veivei,
veit ekki alveg hvernig hann fór að því þar sem það er uppselt
allstaðar, en það þýðir að ég verð líklega að hætta við
toplessRoskilde...sorry maggi.